Για μένα

Πέρασα περισσότερη από τη μισή επαγγελματική μου ζωή ως μουσικός. Θα πρέπει να έχω κάνει όλες τις δουλειές που θα μπορούσε να κάνει ένας μουσικός. Εκπαίδευση σε όλες τις βαθμίδες, συναυλίες, μπουάτ (που πρόλαβα στο τσακ) μπαράκια, ταβέρνες, σαξόφωνο σε μπάντα, χορωδίες, θέατρο, σύνθεση, καταγραφή έργων σε πρόγραμμα, διεύθυνση, ενορχήστρωση, ραδιόφωνο. Παραιτήθηκα από εκπαιδευτικός στο δημόσιο μετά από 9 χρόνια, γιατί πίστευα ακράδαντα ότι θα γίνω Καραΐνδρου στη θέση της Καραΐνδρου. Εκείνη δεν έδειξε να συνεργάζεται σε αυτόν τον τομέα, οπότε μετά από δύο χρόνια ανεργίας κατέληξα σε μια άσχετη δουλειά, και πολλά χρόνια δεν είχα σχεδόν καμία επαφή με τη μουσική, γιατί “της είχα θυμώσει και της κράταγα μούτρα”.

Τα τελευταία δύο χρόνια, κάνω αυτό που σε όλη τη ζωή μου ζήλευα όταν το έβλεπα. Παίζω μουσική στο δρόμο.

Οπότε αν ξέρετε κανένα δρόμο που θέλει μουσική να μου τον συστήσετε.

Φοβάμαι τις κατσαρίδες, τα αεροπλάνα, τον καρκίνο, το θάνατο γενικότερα.